Friday, October 31, 2014

പ്രണയം



പതിയേ തഴുകവെ ഇളകി ചിരിയ്ക്കുന്ന
ആലിലചാര്‍ത്തതിലാണെന്‍റെ പ്രണയം

വെയിലേറ്റു വാടുന്ന മലരേ നിന്നോപ്പം
ഉരുകുന്ന പ്രാലേയമാണെന്‍റെ പ്രണയം

മുകിലിന്‍ കവിളില്‍  മഴവില്ലു ചാര്‍ത്തും
മിഹിരന്റെ മുത്തമാണിന്നുമെന്‍ പ്രണയം

പൗര്‍ണമിരാവില്‍ കരയോടു കൊഞ്ചും
അലയുടെ കൈകളില്‍ പകരുന്നു പ്രണയം

മഴക്കാറൊന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ ഒളി-കണ്ണിട്ടു
നോക്കിയ പടിഞ്ഞാറന്‍ കാറ്റിലെന്‍ പ്രണയം

വര്‍ണ്ണചിറകടിച്ചരികില്‍ പറന്നെത്തും
ചിത്രപതംഗത്തിനേകുവാനകതാരില്‍

കുസുമമേ, കാത്തു നീ,വെച്ചൊരു മധുരിയ്ക്കും
തേന്‍കണമതിലാകുന്നെന്‍ പ്രണയം

നീയൊഴുകും വഴിയില്‍,നിലാമഴയില്‍ ത്രിസന്ധ്യ
യില്‍,താരകള്‍ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍  വാനിലൊരുക്കി

പുത്തന്‍ പുടവയുപഹാരമേകുവാന്‍ - മറഞ്ഞു
നില്‍ക്കുമൊരു ഇരുള്‍ മാത്രമാണിന്നും പ്രണയം

ശതകോടി ലതകള്‍ കൂടൊരുക്കി കാത്താലും-നിന്‍
ശിഖിരമണയുമൊരു ദേശാടനകിളിയാകുന്നു പ്രണയം

ജിത്തു
വെന്മേനാട്

Friday, October 24, 2014

പ്രണയം



പുഴയില്‍
അക്ഷരങ്ങള്‍
വാരിയെറിഞ്ഞു
കുഞ്ഞോളങ്ങള്‍ പാദങ്ങളെ
ഉമ്മ വെയ്ക്കുന്നതും നോക്കിയിനിയും ഞാനിരിയ്ക്കും .

അക്ഷര തുള്ളികള്‍
കൈകളാല്‍ തട്ടി തട്ടി കളിക്കുമ്പോള്‍
മുഖത്ത് പറ്റിയ തുള്ളിയുടെ നനവ്‌
തൂലികയില്‍ ഇനിയും പകരും ...

കാവില്‍ വിളക്ക് അണയും വരെ
നാരായത്തുമ്പില്‍
നിന്‍ കരിമഷി പുരട്ടി ചിരിയ്ക്കും
ഇനിയും നിന്നെ പ്രണയിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.
മടുക്കും വരെ ഞാനിനിയും നിന്നെ പുണരുക തന്നെ ചെയ്യും ..

Monday, October 6, 2014

ലലന



വാരിജദള ലോചനം ചാരുവദനം
തവകടാഷം ശസ്ത്രം ഹൃദയഭേദകം
കൃഷ്ണാങ്കുരം ചരണ ചുംബിതം
പവനാശനാശനന്‍ ലജ്ജിതം

പത്മകം ത്രിഗന്ധ ലാഞ്ഛനം
കുലീനം സിന്ദൂരമലംകൃതം
അരുണശോണിമയാര്‍ന്ന കന്ദളം
ഫല്‍ഗുനമംബരം ചുംബനകാമിതം

മഹോദധിജമഭേദ കന്ധരം
തുളുമ്പും മാര്‍ത്തടമതി മോഹിതം
പിപ്പലപത്ര രൂപം രുചകം
മണിപൂരകം അതി സുന്ദരം

സിതച്ഛദ ഗാമിനി വര്‍ണ്ണിനീ
മമമനമതില്‍ മൂലരൂപനിവാസിനി
ഇഷുധിയന്തരാ ന വാകം ശിഷ്ട-
മവര്‍ണ്ണനീയം നിന്‍ മോഹനഗാത്രം

ശുഭം !! ;)

_ജിത്തു_
വെന്മേനാട്

Wednesday, October 1, 2014

പൂജ്യം

വാലായി
കൂടെ ചെര്‍ന്നിരിക്കാന്‍ മാത്രമല്ലേ
ഞാന്‍ കൊതിച്ചത് ...

എന്നിട്ടും
വെട്ടി മുറിക്കുവാന്‍ പാകത്തില്‍
എന്നെ നീ മുന്നോട്ടു തള്ളിയത്
എന്തിനായിരുന്നു

നിഴലായ്‌
നിന്നോപ്പം
വാമഭാഗമലങ്കരിയ്ക്കുവാന്‍
കൊതിച്ചോരെന്നെ നീ
ഭാഗങ്ങളുടെയും
അംശങ്ങളുടെയും പേര് പറഞ്ഞു
നാരായത്തുമ്പിലെ
ഒരൊറ്റ കുത്ത് കൊണ്ട്
വിലയേതുമില്ലാത്ത
വെറുമൊരു
"പൂജ്യം"
മാത്രമാക്കിയത് എന്തുകൊണ്ടായിരുന്നു  ....!!!

ജിത്തു


വെന്മേനാട്

Saturday, August 2, 2014

പുഴ (ഒരു വേനലില്‍ ..!! )



വറ്റിയ വഴികളിലൂടെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നടന്നു...
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ യൗവനത്തിലൂടെ
പിന്നെയും പിറകോട്ടു ..

ഒരു കൊച്ചരുവിയായ്‌
തീരും മുന്‍പ്
ഉരുളന്‍ കല്ലുകളില്‍
തട്ടി തടഞ്ഞു
വഴിയറിയാതെ
പകച്ചു നിന്ന
നീര്‍ച്ചാലുകളായ്
ബാല്യങ്ങള്‍

ഭാഗ്യവാനാണ്
പരന്നൊഴുകാന്‍
പുഴയെന്നു
ഗര്‍വോടെ പറയാന്‍
കഴിഞ്ഞല്ലോ....!!

മതി ..വെയിലിനെ പഴിക്കണ്ട
തിരിഞ്ഞു നടക്കാം
കാത്തിരിയ്ക്കാം
ഋതു മാറും
ഇനിയുമൊരു
മഴ വരും

കൈ പിടിയ്ക്കും
പുഴ നിറയും ...!!

_ജിത്തു_
വെന്മേനാട് 

Sunday, July 20, 2014

എനിക്കും ഒരു കവിയാകണം (ഒരു കവിത എഴുതണം ) ....!!!




ഒളിപ്പിച്ച വാക്കുകള്‍ രാകി വയ്ക്കണം
മൗനരാഗങ്ങളില്‍ തേന്‍ പുരട്ടണം
മുറിപ്പാടുകള്‍ ഉണങ്ങാതെ നോക്കണം
കുത്തുന്ന നോവില്‍ പൊട്ടി ചിരിക്കണം

ഇടറും പാതയില്‍ മിഴിനീരുടയും നേരം
ഇന്നലെകള്‍ പെറുക്കിയൂന്നു വടിയാക്കണം
ഇനിയൊരു കനവിന്‍ തിരി കൊളുത്തണം
ഇരവിലുമിരുളിലുമൊരു ഉഷസ്സിനെ തേടണം

ആരെയും ഭയക്കാതെ ആകാശവീഥിയില്‍
അക്ഷരസ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍  വാരി വിതറണം
അനര്‍ഗളം അവനിയില്‍ നേരിന്‍ ചിന്തുകള്‍
ആവണിതേന്‍ മഴയെന്ന പോല്‍ പെയ്യണം

വറ്റിയ പുഴയിലും ജീര്‍ണ്ണിച്ച മലനിരയിലും
വറ്റാത്തയശ്രുവാല്‍ അക്ഷരപൂജ നടത്തണം
വേനലില്‍ തണലാവാന്‍ പൂമരമാവേണം
കവിയാകണമെനിയ്ക്കുമൊരു കവിതയെഴുതണം

എനിക്കുമൊരു കവിതയെഴുതണം .....!!!!

ജിത്തു
വെന്മേനാട്

Wednesday, July 16, 2014

ഓണം



കര്‍ക്കിടകക്കാറോഴിഞ്ഞു
കുളിരുകൊണ്ടോര്‍മ്മകള്‍
കാറോഴിഞ്ഞ വാനം ചിരിച്ചു  
കളകളമൊഴുകിയരുവികള്‍

തുമ്പ മുക്കുറ്റിപ്പൂ വിരിഞ്ഞു
തുമ്പികള്‍ ആടി വരവായി
ഓലേഞ്ഞാലിക്കിളി പാടി
ഓണമായ്‌  പൂക്കാലമായ്‌

ഒരായിരം സ്വര്‍ണ്ണക്കതിരുമായ്‌
മഞ്ഞപുതച്ചു വയലേലകള്‍
ഓണത്തപ്പന് സദ്യയൊരുക്കി 
കുണുങ്ങിയൊരുങ്ങി കാത്തുനിന്നു

പലപലകളികളാമോദമായ്‌
പുത്തനുടുപ്പണിഞ്ഞ കിടാങ്ങള്‍
പുലിക്കളിക്കുമ്മാട്ടി പള്ളിയോടവും
പൂക്കളമൊരുക്കിയെന്‍ ഗ്രാമവും

തൃക്കാക്കരപ്പനു നിറകാഴ്ചയേകി
തിരുവോണനാളീ മലയാളഭൂമി
മനമൊന്നായ്‌ ആര്‍പ്പു വിളിച്ചു
ഓണത്തപ്പാ വരിക വരിക

ഓണമായ്‌ പൂക്കാലമായ്‌ ..........!

ജിത്തു
വെന്മേനാട്

Wednesday, July 9, 2014

അഗ്നിപര്‍വതം





പെയ്തൊഴിയുന്നു കാലങ്ങള്‍ മുന്നില്‍
താണ്ടി തീര്‍ക്കുന്നു യുഗങ്ങള്‍ സൂര്യനും
പ്രണയകനലൂതി മനമാകെ പവനന്‍
എരിഞ്ഞ ചാരങ്ങളില്‍ തീ പകരുന്നു

ജ്വാലാമുഖിയില്‍ ലാവപോല്‍ രുധിരം
വെട്ടി നീ മുറിച്ച പാടുകളിലുതിരുന്നു
പൊട്ടി തെറിച്ച വാക്കുകള്‍ ചുറ്റിലും
തീമഴയായ് അറിയാതെ പൊള്ളുന്നു

മഴയൊരു തണലായ്‌ പുണരുന്നുവെങ്കിലും
അവളൊരു താങ്ങായ് തഴുകുന്നുവെങ്കിലും
ഉള്ളിലെ തേങ്ങല്‍ ചിലനേരം ചിതറുന്നു
ആളികത്തുന്നു നെഞ്ചിലെരിയും ചിന്തകള്‍

മുഖംകണ്ടു ഭയക്കുന്നു വാനവും ഭൂമിയും
തീതുപ്പും ഭൂതമായ്‌ വാഴ്ത്തിയകലുന്നു
അഗിരമിനിയും പുലമ്പാതിരിയ്ക്കുവാന്‍
കണ്ടു പിടയും മനം,അധരങ്ങള്‍ മൂടുന്നു

ശാന്തം സൗമ്യം എരിയുന്ന നേരവും
കദനമുള്ളില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന നിമിഷവും
ചാരങ്ങള്‍ തുപ്പാതെ മൗനം പുതച്ചു,റങ്ങാ-
തുറങ്ങട്ടെ നീറും മനമോടെ തീമല

ജിത്തു
വെന്മേനാട്

Tuesday, July 8, 2014

നിള



നീന്തി തുടിച്ച നിന്‍ മാറില്‍
ഇനിയും മുങ്ങി കുളിക്കുവാന്‍
നീ വരും വഴി  നീളെ നടന്നു
മണല്‍ക്കുഴിയില്‍ വീണു
പിടയും മമ സഖിയെ കണ്ടു,-
വിന്നെന്‍  മിഴിനീരുടഞ്ഞു .......!

ജിത്തു 
വെന്മേനാട് 

Sunday, July 6, 2014

വേനല്‍മഴ !




കിഴക്കന്‍ കാറ്റില്‍ പറന്നു വരുന്ന മഴമേഘങ്ങളെ നോക്കി ഇലപൊഴിഞ്ഞ ശിഖിരങ്ങള്‍ മന്ദഹസിച്ചു . പൊള്ളുന്ന മണ്ണില്‍ നനവായൊരു പ്രണയ മഴ.

ചൂടേറ്റ് വാടിയ മണലിന്‍ മാറില്‍ ഉമ്മ വെച്ചു മടിച്ചു മടിച്ചവള്‍ യാത്ര ചൊല്ലിയകന്നിട്ടും തെന്നലില്‍ ബാക്കി വെച്ച കുളിരിന്‍ ഓര്‍മ്മയില്‍ തുഷാരബിന്ദുക്കള്‍ ഇലതുമ്പിലൊട്ടി നിന്നു  .മേടമാസ രാവുകള്‍ അവള്‍ ഇറുക്കാന്‍ മറന്ന കണികൊന്ന പൂക്കള്‍,അവളിനിയും വരും നേരം സമ്മാനം നല്‍കാന്‍ കാത്തു വെച്ചു  ...

ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയില്‍ കിളിര്‍ത്തോരാ തളിരുകള്‍ ,  പിന്നെയും ഒരു പേമാരി വരുന്നതും  കാതോര്‍ത്തിരുന്നു !!!


ജിത്തു 
വെന്മേനാട്